Hata Yapmak Üzerine

Hata yapmaktan neden korkarız?

Seçimlerimizin sorumluluğu bize neden ağır gelir?

Hata yapmamak uğruna bazen hiçbir şey seçmeden yıllarca hayatı erteleriz. Yanlış yapmaktan korktuğumuz için hiçbir şey yapmayız.

Yanlış olanı seçmemek uğruna hiçbir şey seçmeyiz veya başkalarının bizim adımıza seçimler yapmasına doğrudan veya dolaylı şekillerde izin veririz.

Tek sebep içimizdeki o korkudur oysa. Hata yapmama, mükemmel olmama korkusu. İçimize kim bilir hangi yaşta yerleştirilmiş olan o sevilmeyecek olma korkusu. Hata yaparsam sevilmem inancı.

Hata yapmak insana mahsustur oysa. İnsan olmak hata yapmak demektir. İnsan olmak hatasından ders çıkarmak ve büyümek, olgunlaşmak demektir. İnsan olmak hatalara rağmen yaşamı göğüsleyebilmektir. İnsan yaptığı hatalara rağmen kendini sevdikçe, korkmadıkça, öğrendikçe, ders aldıkça, büyüdükçe mutlu olur.

Mutluluk ruhun hatalardan genişleyebilme potansiyelinde saklıdır.

Mutlu insanlar hata yapmayanlar değil, yaptıkları hatalardan büyüyerek, güçlenerek çıkanlardır.

Mutluluk hata yapma riskini göze alıp hayatı seçmeye gönüllü olmaktan geçer. Korksan da seçimleri yapabilmekte ve sonuçları yaşayabilme cesaretinde saklıdır.

Mutluluk, kendine ve seçimlerine, kim olduğuna sahip çıkabilmektedir.

Hata yapmaktan korkarak yaşamdan kaçanlar, kendilerini kapattıkları o kocaman hapishanede kapalıdırlar. Havasız, nefessiz, soluksuz...

Ve eğer bir an, sadece o tek bir an'da oradan çıkma cesaretini bulurlarsa kendilerinde, önlerinde uzanan o sonsuz seçim özgürlüğü ile yaşamla baş başa kendilerini inşa etmeye ve kendileri olmaya başlarlar, kaldıkları yerden.

Yaşam, insan kendisi olma cesareti gösterdiği an başlar.

Yeniden.